Μέρος Γ’: Ταξίδι στη Βάλια Κάλντα

Ξημέρωσε η τρίτη μέρα των διακοπών μας στη Βάλια Κάλντα και αφού φάγαμε ένα πραγματικά καλό πρωινό από το μπουφέ του ξενοδοχείου, ξεκινήσαμε με προορισμό το Σπήλαιο.

Πήραμε το δρόμο για Ζιάκα και μετά από λίγα χιλιόμετρα και ένα αρκετά στενό δρόμο με πολλές καταπτώσεις βράχων, βρεθήκαμε στην είσοδο του χωριού. Εκεί  βρίσκεται η Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου με έτος ίδρυσης το 1633 και πολλές και αξιόλογες αγιογραφίες (αν είναι ανοιχτή να την επισκεφτείτε).

Λίγα μέτρα πιο πάνω είναι η πλατεία όπου μπορείτε να φάτε, να πιείτε καφέ και να  απολαύσετε τα γύρω λιθόχτιστα σπίτια, όπως και τη μικρή βιβλιοθήκη. Αυτό το χωριό, όπως και το Δοτσικό είναι από τα ομορφότερα της περιοχής.

Καθίσαμε, λοιπόν, για ένα καφεδάκι και πιάσαμε την κουβέντα με τους ντόπιους. Μας πρότειναν να πάμε με τα πόδια στο παρατηρητήριο που ήταν πολύ κοντά και να θαυμάσουμε από εκεί τη θέα προς την κοιλάδα Κανάβη, εκεί που βρίσκεται δηλαδή το γεφύρι της Πορτίτσας.

Ξεκινήσαμε λοιπόν για το παρατηρητήριο και σε λίγα λεπτά βρεθήκαμε στο ύψωμα. Η θέα ήταν όντως εκπληκτική!! Όπου κι αν γύριζες το βλέμμα, το τοπίο σε μαγνήτιζε

αριστερά έβλεπες την εκκλησία και δεξιά…

την Κοιλάδα!! Δυστυχώς η φωτογραφία δεν αποτυπώνει ούτε στο ελάχιστο την ομορφιά του τοπίου.

Μετά τη μικρή μας περιπλάνηση στο χωριό αποφασίσαμε να κατέβουμε στο γεφύρι, είχαμε διαβάσει και δει φωτογραφίες της Πορτίτσας και δεν θέλαμε να χάσουμε το θέαμα..

Στην αρχή ο χωματόδρομος, αν και στενός, ήταν σε καλή κατάσταση και δεν μας προϊδέασε γι’ αυτό που θα ακολουθούσε. Η συνέχεια όμως ήταν περιπετειώδεις … ο δρόμος γεμάτος πέτρες και με μεγάλη κλίση, κλειστές στροφές (ευτυχώς είχαν ρίξει στις περισσότερες τσιμέντο) και εμείς με το άγχος πως θα επιστρέψουμε. Τελικά φθάσαμε κάτω, αφήσαμε το αυτοκίνητο και συνεχίσαμε με τα πόδια προς την είσοδο του φαραγγιού

Στην παραπάνω φωτογραφία φαίνεται στο βάθος η είσοδός του.

Αν και το τοπίο ήταν απαράμιλλης ομορφιάς, μας είχε χαλάσει τόσο πολύ η διαδρομή που δεν το πολύ ευχαριστηθήκαμε. Τις επόμενες ημέρες ακούσαμε πολλά για αυτή τη διαδρομή, η συμβουλή μου είναι πως αν έχετε καινούργιο αμάξι και δη χαμηλό, μην το τολμήσετε. Εκεί θέλει παλιό τζιπ ή αγροτικό, εκτός αν δεν σας νοιάζει αν θα κάνετε ζημιά στο αυτοκίνητό σας.

Το απόγευμα της ίδιας μέρας πεταχτήκαμε στην Αλατόπετρα ένα μικρό όμορφο οικισμό, κοντά στο Πολυνέρι, ο οποίος είναι περιτριγυρισμένος από πανέμορφο δάσος. Εκεί υπάρχει και ένα ξενοδοχείο που μας φάνηκε όμορφο, εξωτερικά τουλάχιστον, το Τυμφαία.

Για την επόμενη ημέρα το «πρόγραμμα» έλεγε Σαμαρίνα, το γνωστό και πολυτραγουδισμένο βλαχοχώρι, γι’ αυτό όμως  θα σας μιλήσω στην επόμενη ανάρτηση.. μέχρι τότε να είστε καλά.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Ταξίδια - Εκδρομές,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s