Monthly Archives: Οκτώβριος 2010

Μέρος Γ’: Ταξίδι στη Βάλια Κάλντα

Ξημέρωσε η τρίτη μέρα των διακοπών μας στη Βάλια Κάλντα και αφού φάγαμε ένα πραγματικά καλό πρωινό από το μπουφέ του ξενοδοχείου, ξεκινήσαμε με προορισμό το Σπήλαιο.

Πήραμε το δρόμο για Ζιάκα και μετά από λίγα χιλιόμετρα και ένα αρκετά στενό δρόμο με πολλές καταπτώσεις βράχων, βρεθήκαμε στην είσοδο του χωριού. Εκεί  βρίσκεται η Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου με έτος ίδρυσης το 1633 και πολλές και αξιόλογες αγιογραφίες (αν είναι ανοιχτή να την επισκεφτείτε).

Λίγα μέτρα πιο πάνω είναι η πλατεία όπου μπορείτε να φάτε, να πιείτε καφέ και να  απολαύσετε τα γύρω λιθόχτιστα σπίτια, όπως και τη μικρή βιβλιοθήκη. Αυτό το χωριό, όπως και το Δοτσικό είναι από τα ομορφότερα της περιοχής.

Καθίσαμε, λοιπόν, για ένα καφεδάκι και πιάσαμε την κουβέντα με τους ντόπιους. Μας πρότειναν να πάμε με τα πόδια στο παρατηρητήριο που ήταν πολύ κοντά και να θαυμάσουμε από εκεί τη θέα προς την κοιλάδα Κανάβη, εκεί που βρίσκεται δηλαδή το γεφύρι της Πορτίτσας.

Ξεκινήσαμε λοιπόν για το παρατηρητήριο και σε λίγα λεπτά βρεθήκαμε στο ύψωμα. Η θέα ήταν όντως εκπληκτική!! Όπου κι αν γύριζες το βλέμμα, το τοπίο σε μαγνήτιζε

αριστερά έβλεπες την εκκλησία και δεξιά…

την Κοιλάδα!! Δυστυχώς η φωτογραφία δεν αποτυπώνει ούτε στο ελάχιστο την ομορφιά του τοπίου.

Μετά τη μικρή μας περιπλάνηση στο χωριό αποφασίσαμε να κατέβουμε στο γεφύρι, είχαμε διαβάσει και δει φωτογραφίες της Πορτίτσας και δεν θέλαμε να χάσουμε το θέαμα..

Στην αρχή ο χωματόδρομος, αν και στενός, ήταν σε καλή κατάσταση και δεν μας προϊδέασε γι’ αυτό που θα ακολουθούσε. Η συνέχεια όμως ήταν περιπετειώδεις … ο δρόμος γεμάτος πέτρες και με μεγάλη κλίση, κλειστές στροφές (ευτυχώς είχαν ρίξει στις περισσότερες τσιμέντο) και εμείς με το άγχος πως θα επιστρέψουμε. Τελικά φθάσαμε κάτω, αφήσαμε το αυτοκίνητο και συνεχίσαμε με τα πόδια προς την είσοδο του φαραγγιού

Στην παραπάνω φωτογραφία φαίνεται στο βάθος η είσοδός του.

Αν και το τοπίο ήταν απαράμιλλης ομορφιάς, μας είχε χαλάσει τόσο πολύ η διαδρομή που δεν το πολύ ευχαριστηθήκαμε. Τις επόμενες ημέρες ακούσαμε πολλά για αυτή τη διαδρομή, η συμβουλή μου είναι πως αν έχετε καινούργιο αμάξι και δη χαμηλό, μην το τολμήσετε. Εκεί θέλει παλιό τζιπ ή αγροτικό, εκτός αν δεν σας νοιάζει αν θα κάνετε ζημιά στο αυτοκίνητό σας.

Το απόγευμα της ίδιας μέρας πεταχτήκαμε στην Αλατόπετρα ένα μικρό όμορφο οικισμό, κοντά στο Πολυνέρι, ο οποίος είναι περιτριγυρισμένος από πανέμορφο δάσος. Εκεί υπάρχει και ένα ξενοδοχείο που μας φάνηκε όμορφο, εξωτερικά τουλάχιστον, το Τυμφαία.

Για την επόμενη ημέρα το «πρόγραμμα» έλεγε Σαμαρίνα, το γνωστό και πολυτραγουδισμένο βλαχοχώρι, γι’ αυτό όμως  θα σας μιλήσω στην επόμενη ανάρτηση.. μέχρι τότε να είστε καλά.

Σχολιάστε

Filed under Ταξίδια - Εκδρομές,

Μέρος Β’ : Ταξίδι στη Βάλια Κάλντα

Τη δεύτερη ημέρα παραμονής μας στο Νομό Γρεβενών κάναμε μια σύντομη επίσκεψη στην ομώνυμη πόλη. Αφήσαμε το αυτοκίνητο στο δημοτικό parking και κατευθυνθήκαμε προς το κέντρο σε αναζήτηση του καταστήματος «ΜΑΝΙΤΑΡΟπροϊόντα»,  εκεί, που όπως μας είχαν πει, θα βρίσκαμε τα περίφημα αφυδατωμένα μανιτάρια της Πίνδου και άλλα προϊόντα όπως το απίστευτο λικέρ με αγριοφράουλα!!

Αφού κάναμε τις αγορές μας περπατήσαμε  στην πλατεία Ελευθερίας όπου θαυμάσαμε το μεγάλο ρολόι (από την εποχή της Τουρκοκρατίας) και πιό κάτω τα μεγάλα γλυπτά μανιτάρια που είναι το σήμα κατατεθέν της πόλης. Για να ξαποστάσουμε  επιλέξαμε ένα από τα πολλά καφέ που υπάρχουν στον πεζόδρομο της οδού Μεγάλου Αλεξάνδρου. Πίνοντας τον καφέ μας και κοιτάζοντας το χάρτη αποφασίσαμε να κατευθυνθούμε προς το Δοτσικό. Μας είχαν πει πως είναι από τα ομορφότερα – γραφικά χωριά της περιοχής, με πολλά πέτρινα σπίτια και το περίφημο μονότοξο γεφύρι.

Βγαίνοντας από την πόλη δυστυχώς χάσαμε τη διασταύρωση και έτσι συνεχίσαμε προς Μαυρανέους (εδώ θα κάνω μια μεγάλη παρένθεση για να σας πω πως εκεί βρίσκεται το μοναδικό βενζινάδικο που εξυπηρετεί όλα τα χωριά-βλαχοχώρια που βρίσκονται μετά τους Μαυρανέους, οπότε όπου κι αν επιλέξετε να μείνετε θα πρέπει να γεμίσετε το ρεζερβουάρ σας, επίσης εκεί θα βρείτε και το μοναδικό φαρμακείο). Στα Αναβρυτά κάναμε δεξιά και ακολουθήσαμε τον ασφαλτοστρωμένο, πλέον, δρόμο μέχρι τον προορισμό μας. Η φύση ήταν υπέροχη, γαλήνια, νόμιζες πως ήσουν ο μοναδικός της επισκέπτης…. Ξάφνου, αριστερά, χαμηλά,  ανάμεσα στα βουνά και τον ποταμό Δοτσικιώτη ξεπρόβαλε το χωριό….τι  όνειρο!!!!

Στην αρχή σταματήσαμε στην είσοδό του γιατί το πλακόστρωτο καλντερίμι ήταν αρκετά στενό και κατηφορικό και δεν γνωρίζαμε αν εκεί που κατέληγε θα υπήρχε χώρος για στάθμευση. Η έκπληξη μας ήταν μεγάλη όταν από την ερημιά και την ησυχία φτάσαμε σε μια όμορφη πλατεία που έσφυζε από ζωή (τελικά μπορούσαμε να παρκάρουμε). Τριγύρω όμορφα πέτρινα σπίτια και λίγο πιο κάτω η γέφυρα που ενώνει τις δύο συνοικίες κάτω από το άγρυπνο βλέμμα του ποταμού.

 

πέτρινο γεφύρι Δοτσικού

 

 

ποταμός Δοτσικιώτης

 

 

 

Για να γνωρίσουμε λοιπόν το Δοτσικό κάναμε ένα μικρό περίπατο. Στη διαδρομή βρήκαμε ένα παντοπωλείο που ήταν και μικρό μουσείο… σε μια βιτρίνα ο ιδιοκτήτης είχε ολόκληρη σειρά από διάφορα είδη και μεγέθη απολιθωμένων οστράκων που είχαν βρεθεί στην περιοχή!!

Όταν ήρθαμε στα Γρεβενά το μόνο που γνωρίζαμε ήταν για τα προϊστορικά ευρήματα στο Νομό και το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στη Μηλιά εκεί όπου εκτίθενται οι μεγαλύτεροι χαυλιόδοντες στον κόσμο  http://mfi-miliasgrevenon.gr/ .      Η περιοχή τελικά παρουσιάζει και από αυτή την άποψη μεγάλο ενδιαφέρον !!!

Στη συνέχεια πήγαμε για φαγητό στην πλατεία του χωριού (εξαιρετικό κρέας αλλά …προτηγανισμένες πατάτες.. ήμαρτον) και κατά τις 16.00 ξεκινήσαμε για την επιστροφή ακολουθώντας  το χωματόδρομο που ξεκινούσε από το παντοπωλείο. Δεν μετανιώσαμε για την επιλογή μας παρά τα αρκετά  ανηφορικά χιλιόμετρα. Πηγαίναμε σιγά – σιγά απολαμβάνοντας τα πανύψηλα δέντρα και τη θέα. Μη διστάσετε να ακολουθήσετε το δρόμο, αξίζει!!!

Τελικά, βγήκαμε στο κεντρικό δρόμο για Σαμαρίνα  (από Φιλιππαίους) από κει πλέον ήταν θέμα λίγης ώρας να φτάσουμε στη διασταύρωση για το ξενοδοχείο.

Τα χαριτωμένα αυτά προβατάκια τα συναντήσαμε την ώρα που διέσχιζαν το δρόμο.

Ακόμα μια μέρα είχε φτάσει στο τέλος της και το απόγευμα είχαμε αποφασίσει να το αφιερώσουμε στο διάβασμα…. που αλλού? … μα φυσικά δίπλα στην πισίνα.

Η συνέχεια της περιήγησης στην Πίνδο σε λίγες μέρες…

 

Σχολιάστε

Filed under Ταξίδια - Εκδρομές,

Ταξίδι στη Βάλια Κάλντα και στα Βλαχοχώρια Γρεβενών – Μέρος Α’

Τον Αύγουστο που μας πέρασε έχοντας κατά νου την υπέροχη φύση της Πίνδου, τον Εθνικό Δρυμό της Βάλια Κάλντα και τα φημισμένα Βλαχοχώρια αποφασίσαμε να επισκεφτούμε το Νομό Γρεβενών. Βλέπετε είχαμε απηυδήσει από τους συνεχόμενους καύσωνες και επιζητούσαμε τη δροσιά και την ηρεμία του βουνού.
Διαλέξαμε ένα όμορφο ξενοδοχείο με υπέροχη θέα, το Don Constantino, που βρίσκετε πάνω στο δρόμο για το χιονοδρομικό της Βασιλίτσας και βλέπει προς το  Πολυνέρι. ( http://www.donconstantino.gr/ )

 

Don Constantino

 

 

Don Constantino - Θέα προς τα βουνά των Τρικάλων

 

Ο οικισμός του Πολυνερίου δεν έχει να παρουσιάσει κάτι το ιδιαίτερο, είναι όμως χτισμένος μέσα στο πράσινο και η πλατεία του με τα δύο μεγάλα πλατάνια θα σας φιλοξενήσει για καφέ και νόστιμο φαγητό (τι άλλο από αρνάκι στη σούβλα).

Εμείς μείναμε στην περιοχή έξι ημέρες και ήταν αρκετές για να περιηγηθούμε σε όλα τα χωριά του ορεινού όγκου. Ξεκινήσαμε την πρώτη ημέρα με τη διαδρομή: Ζιάκας – Αβδέλλα – Περιβόλι – Βοβούσα και επιστρέψαμε από τον δρόμο Λάβδα – Πανόραμα – Σμίξη – Πολυνέρι. Σ’ αυτό το σημείο πρέπει να αναφέρω ότι το οδικό δίκτυο δίνει τη δυνατότητα επιλογής διαφορετικού δρόμου επιστροφής (τις περισσότερες φορές είναι χωματόδρομος, σε καλή κατάσταση όμως).

Λίγο πριν τον Ζιάκα, στα αριστερά σας, θα θαυμάσετε το ομώνυμο γεφύρι, ή αλλιώς Τουρκογέφυρο. Ο δρόμος που περνούσε από πάνω του αποτελούσε τη «Βασιλική Στράτα» και από κει διάβαιναν όλα τα εμπορικά καραβάνια που κατευθύνονταν προς τη Θεσσαλία.   http://www.grevena.gr/perivallon/index.php?option=com_content&task=view&id=118&Itemid=175.

 

το γεφύρι του Ζιάκα - Τουρκογέφυρο

 

Συνεχίζοντας θα συναντήσετε αρκετές στροφές χωρίς όμως ιδιαίτερο πρόβλημα (ωστόσο να έχετε πάντα την προσοχή σας τεταμένη γιατί σε ολόκληρο το οδικό δίκτυο υπάρχουν σημεία που ο δρόμος έχει υποχωρήσει λόγω των πολλών  υπόγειων υδάτων).

Κάποια στιγμή θα δείτε στα αριστερά σας την εκκλησία του Αγίου Νικολάου, ένα κτίσμα του 13ου αιώνα που λειτουργούσε σαν μοναστήρι μέχρι τους Βαλκανικούς Πολέμους. Στο βορειοδυτικό άκρο της εκκλησίας σώζεται τμήμα από τη «βασιλική στράτα των Ρωμαίων», η οποία ένωνε την Ελλάδα με την Ευρώπη. Αξίζει να κάνετε μια στάση και να μπείτε στο προαύλιο της. Ακόμα μπορείτε να περπατήσετε λίγο και να γεμίσετε τα παγούρια σας με νερό από την πηγή που βρίσκετε λίγο πιο πάνω από το Ναό.  http://www.grevena.gr/perivallon/index.php?option=com_content&task=view&id=173&Itemid=213

 

Άγιος Νικόλαος

 

 

Το προαύλιο του Αγίου Νικολάου

 

Λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα θα βρείτε τη διασταύρωση για την Αβδέλλα, ανηφορίζοντας θα θαυμάσετε την υπέροχη βλάστηση (στις διαδρομές που κάναμε συναντήσαμε: μαύρη πεύκη, ρόμπολο, οξιά, βελανιδιά).

Η πλατεία της βρίσκετε στα 1.400 μέτρα υψόμετρο. Το χωριό δεν είναι από αυτά που μου τράβηξαν την προσοχή. Αν και είχε περάσει ο δεκαπενταύγουστος ο κόσμος ήταν πολύς  και δεν υπήρχε περίπτωση να χαλαρώσεις και να ηρεμήσεις. Αφού καταφέραμε και τη διασχίσαμε συνεχίσαμε την πορεία μας (από χωματόδρομο) προς το Περιβόλι εκεί όπου βρίσκεται και η είσοδος για τον εθνικό δρυμό της Πίνδου.

 

περιβόλι - αβδέλλα

 

(Στην παραπάνω φωτογραφία το πρώτο χωριό είναι το Περιβόλι και στο βάθος είναι η Αβδέλλα.)

Δυστυχώς δεν κατεβήκαμε στο Δρυμό, περπατήσαμε όμως μέσα στο Περιβόλι και απολαύσαμε τον καφέ μας στην πλατεία του. Μη λησμονήσετε να δείτε την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου (απέναντι από την πλατεία)που χρονολογείται πριν το 1770 και έχει ένα υπέροχο ξυλόγλυπτο τέμπλο. Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Ταξίδια - Εκδρομές,